AC Doregem werd officieel gesticht op 3
april 1972 door enkele vrienden waarvan ik de namen meteen ga
vermelden, u begrijpt dan meteen waar deze voetbalploeg zijn naam aan
te danken heeft: Crocket Constant (Doregem 35), Piessens
François (Doregem 43), Van Lent Henry (Doregem 37), Van Lent
Jan (Doregem 37), Ysewijn Gustaaf (Doregem 33) en last but not least
Borghijs Freddy (is niet van de straat Doregem maar is wel getrouwd met
de
dochter van Henri Van Lent).
Twee seizoenen lang werden er dan vriendenwedstrijden gespeeld tot we in 1974 door de oprichting van de Klein-Brabantse Voetbalbond in competitie zijn gaan voetballen. In 1975 wonnen we het eerste Paastornooi en werd er naast het voetbal zelfs een wielerwedstrijd voor nieuwelingen ingericht, een organisatie die toen veel lof kreeg bij de pers. In 1976 moest Doregem het Paastornooi inrichten maar behaalden jammer genoeg de laatste plaats (teveel werk met het inrichten zeker ?) In september van dat jaar bekwamen we ons lokaal café 't Wiel, beter bekend als de "Sjars" en werd er voor het eerst een Kerstfeest georganiseerd voor de kinderen.
Uiteindelijk behaalden we in de Klein-Brabants Voetbalbond 3 kampioenstitels namelijk in 1977, in '79 en in '80 en haalden tevens in '79 de beker binnen. AC Doregem werd door een plaatselijk weekblad "Klein Anderlecht" genoemd. In 1982 hield dit verbond het voor bekeken en werden we genoodzaakt over te stappen naar het Waaslands Liefhebbersverbond, beter bekend onder de afkorting "Walivo". Dit avontuur duurde 5 jaar en ook hier werden we éénmaal kampioen en wisten we 2 promoties af te dwingen. Op deze manier belandden we na 15 jaar in het Rupelverbond en ook hier bleven de successen niet achterwege: Het eerste seizoen reeds, werd er na een testwedstrijd kampioen gespeeld in derde afdeling. Het seizoen daarna werden we tweede (ditmaal werd de testwedstrijd tussen beide leiders verloren). Géén kampioenstitel dus maar we wonnen wel de beker Campaert en promoveerden naar eerste afdeling.
Het seizoen '89-'90 kunnen we omschrijven als een stageperiode in de hoogste afdeling, waar we een 7de plaats behaalden. Seizoen '90-'91 was dan weer het succesrijkste seizoen van AC sinds het bestaan. NV Casa, met name de Heer Harry Van Ranst, voelde zich bereid om onze club te sponseren, wat voor een amateurploegje héél wat betekende. Als wederdienst wisten de spelers opnieuw de beker te winnen en daarbij kwam nog de kers op de taart; kampioen in eerste afdeling ! Het daarop volgend seizoen werd alweer de titel behaald maar eindigden we derde in de beker Campaert. Deze laatste werd tenslotte toch definitief binnengehaald want de finale werd voor de derde maal gewonnen door de geelzwarten van Bornem.
In '99 werden we voor de derde maal kampioen in het Vrij Antwerps Voetbalverbond (VAVV). Voor het seizoen 2003-2004 kwam AC uit in het AVVV-verbond omdat er in het vorige verbond steeds problemen voordeden met het terrein (het terrein werd immers gedeeld met 3 andere ploegen en de VAVV hield daar geen rekening mee). In dit voetbaljaar eindigden we derde en maakte Bèreke Pauwels zijn 500ste doelpunt voor AC.
Seizoen 2004-2005 eindigden we alwéér derde met slechts 3 verloren wedstrijden. Na nieuwjaar werd slecht één keer gelijk gespeeld (tegen de laatste dan nog wel) en de rest werd gewonnen. Koen Iliegems en Bèreke Pauwels zorgden samen voor 42 doelpunten en AC promoveerde naar derde afdeling.
In 2005-2006 eindigden we 9de in derde afdeling.
Seizoen 2006-2007 werd een rampseizoen waarin alles tegenviel; paar keer zonder doelman gespeeld, ziekte en gekwetsten en verlofgangers terzelfdertijd, enz ... . We eindigden dan ook laatst maar mochten wel in derde afdeling blijven.
Seizoen 2007-2008 was dan weer een topseizoen: een derde plaats werd behaald alsook de kwartfinale in de beker. AC mocht overgaan naar tweede afdeling maar dit werd geweigerd omdat we 2 of 3 goede spelers gingen verliezen in het daaropvolgend seizoen. Met het jaarlijkse Paastornooi van RVK verliep alles beter want we verloren de finale na 7 strafschoppen tegen de organiserende ploeg.
Seizoen 2008-2009 eindigden we 9de na alweer een tegenvallend jaar. Enkel in de beker van de voorzitter verliep het goed, daar behaalden we de kwartfinale. Ook het Paastornooi werd uiteindelijk nog eens gewonnen door AC. Het werd 2-1 tegen FC Watertoren. We gingen de eerste keer met de bus naar de nieuwjaarsduik in Oostende waar het -2°C en het water 4°C was.
Seizoen 2009-2010 begon alvast goed (11 punten op 15, nieuwe polo's gekregen, nieuwe vesten, nieuwe kabassen, ...) maar we eindigen tenslotte als 8ste en we moesten concluderen dat deze reeks toch wel eentje is voor ons niveau. Toch hebben we steeds goede resultaten behaald tegen de koplopers. In het Paastornooi werden we 5de van de 9 ploegen ondanks slechts 1 verloren match (1-0).
Seizoen 2010-2011 werd een mooi seizoen met een 5de plaats in de eindrangschikking. Ook in de beker van de voorzitter geraakten we in de 1/8 ste funales en zat er eigenlijk nog veel meer in. We gingen ook voor de derde keer naar Oostende voor de befaamde nieuwjaarsduik. Yves Smet werd topscorer met 28 doelpunten en Danny van Roy gaf zijn afscheid na 30 jaar spelend lid.
Momenteel bestaat AC Doregem reeds 39 jaar, wat voor een amateurclubje, toch veel betekent. Na al die jaren hebben we al enkele spelers mogen huldigen voor:
Naast het voetbal organiseren we nog allerlei andere dingen (dit varieerd van brunch, bowling, concert, kwis, nieuwjaarsduik in Oostende, visdagje, pretpark, ...) waardoor AC een ploeg is geworden voor de hele familie !
Twee seizoenen lang werden er dan vriendenwedstrijden gespeeld tot we in 1974 door de oprichting van de Klein-Brabantse Voetbalbond in competitie zijn gaan voetballen. In 1975 wonnen we het eerste Paastornooi en werd er naast het voetbal zelfs een wielerwedstrijd voor nieuwelingen ingericht, een organisatie die toen veel lof kreeg bij de pers. In 1976 moest Doregem het Paastornooi inrichten maar behaalden jammer genoeg de laatste plaats (teveel werk met het inrichten zeker ?) In september van dat jaar bekwamen we ons lokaal café 't Wiel, beter bekend als de "Sjars" en werd er voor het eerst een Kerstfeest georganiseerd voor de kinderen.
Uiteindelijk behaalden we in de Klein-Brabants Voetbalbond 3 kampioenstitels namelijk in 1977, in '79 en in '80 en haalden tevens in '79 de beker binnen. AC Doregem werd door een plaatselijk weekblad "Klein Anderlecht" genoemd. In 1982 hield dit verbond het voor bekeken en werden we genoodzaakt over te stappen naar het Waaslands Liefhebbersverbond, beter bekend onder de afkorting "Walivo". Dit avontuur duurde 5 jaar en ook hier werden we éénmaal kampioen en wisten we 2 promoties af te dwingen. Op deze manier belandden we na 15 jaar in het Rupelverbond en ook hier bleven de successen niet achterwege: Het eerste seizoen reeds, werd er na een testwedstrijd kampioen gespeeld in derde afdeling. Het seizoen daarna werden we tweede (ditmaal werd de testwedstrijd tussen beide leiders verloren). Géén kampioenstitel dus maar we wonnen wel de beker Campaert en promoveerden naar eerste afdeling.
Het seizoen '89-'90 kunnen we omschrijven als een stageperiode in de hoogste afdeling, waar we een 7de plaats behaalden. Seizoen '90-'91 was dan weer het succesrijkste seizoen van AC sinds het bestaan. NV Casa, met name de Heer Harry Van Ranst, voelde zich bereid om onze club te sponseren, wat voor een amateurploegje héél wat betekende. Als wederdienst wisten de spelers opnieuw de beker te winnen en daarbij kwam nog de kers op de taart; kampioen in eerste afdeling ! Het daarop volgend seizoen werd alweer de titel behaald maar eindigden we derde in de beker Campaert. Deze laatste werd tenslotte toch definitief binnengehaald want de finale werd voor de derde maal gewonnen door de geelzwarten van Bornem.
In '99 werden we voor de derde maal kampioen in het Vrij Antwerps Voetbalverbond (VAVV). Voor het seizoen 2003-2004 kwam AC uit in het AVVV-verbond omdat er in het vorige verbond steeds problemen voordeden met het terrein (het terrein werd immers gedeeld met 3 andere ploegen en de VAVV hield daar geen rekening mee). In dit voetbaljaar eindigden we derde en maakte Bèreke Pauwels zijn 500ste doelpunt voor AC.
Seizoen 2004-2005 eindigden we alwéér derde met slechts 3 verloren wedstrijden. Na nieuwjaar werd slecht één keer gelijk gespeeld (tegen de laatste dan nog wel) en de rest werd gewonnen. Koen Iliegems en Bèreke Pauwels zorgden samen voor 42 doelpunten en AC promoveerde naar derde afdeling.
In 2005-2006 eindigden we 9de in derde afdeling.
Seizoen 2006-2007 werd een rampseizoen waarin alles tegenviel; paar keer zonder doelman gespeeld, ziekte en gekwetsten en verlofgangers terzelfdertijd, enz ... . We eindigden dan ook laatst maar mochten wel in derde afdeling blijven.
Seizoen 2007-2008 was dan weer een topseizoen: een derde plaats werd behaald alsook de kwartfinale in de beker. AC mocht overgaan naar tweede afdeling maar dit werd geweigerd omdat we 2 of 3 goede spelers gingen verliezen in het daaropvolgend seizoen. Met het jaarlijkse Paastornooi van RVK verliep alles beter want we verloren de finale na 7 strafschoppen tegen de organiserende ploeg.
Seizoen 2008-2009 eindigden we 9de na alweer een tegenvallend jaar. Enkel in de beker van de voorzitter verliep het goed, daar behaalden we de kwartfinale. Ook het Paastornooi werd uiteindelijk nog eens gewonnen door AC. Het werd 2-1 tegen FC Watertoren. We gingen de eerste keer met de bus naar de nieuwjaarsduik in Oostende waar het -2°C en het water 4°C was.
Seizoen 2009-2010 begon alvast goed (11 punten op 15, nieuwe polo's gekregen, nieuwe vesten, nieuwe kabassen, ...) maar we eindigen tenslotte als 8ste en we moesten concluderen dat deze reeks toch wel eentje is voor ons niveau. Toch hebben we steeds goede resultaten behaald tegen de koplopers. In het Paastornooi werden we 5de van de 9 ploegen ondanks slechts 1 verloren match (1-0).
Seizoen 2010-2011 werd een mooi seizoen met een 5de plaats in de eindrangschikking. Ook in de beker van de voorzitter geraakten we in de 1/8 ste funales en zat er eigenlijk nog veel meer in. We gingen ook voor de derde keer naar Oostende voor de befaamde nieuwjaarsduik. Yves Smet werd topscorer met 28 doelpunten en Danny van Roy gaf zijn afscheid na 30 jaar spelend lid.
Momenteel bestaat AC Doregem reeds 39 jaar, wat voor een amateurclubje, toch veel betekent. Na al die jaren hebben we al enkele spelers mogen huldigen voor:
- 20 jarig spelend lidmaatschap: Borghijs Freddy, Ysewijn Jan, Koeck Jan en Albert Pauwels.
- 30 jaar spelend lid: Van Roy Danny.
- 30 jaar voorzitterschap: Freddy Borghijs.
Naast het voetbal organiseren we nog allerlei andere dingen (dit varieerd van brunch, bowling, concert, kwis, nieuwjaarsduik in Oostende, visdagje, pretpark, ...) waardoor AC een ploeg is geworden voor de hele familie !
